قیمت محصول :     14500 تومان
  افزودن به سبد خرید

سبد خرید

  • سبد خریدتان خالی است.

برنامه‌های مسکن پس از انقلاب اسلامی

بازدیدها: 0

این فایل در قالب پاورپوینت PowerPoint در ۲۹ اسلاید تهیه و تظیم و در آن به برنامه‌های مسکن پس از انقلاب اسلامی پرداخته است.

مسکن
فهرست مطالب
مقدمه
شناخت اصول ۳۱ و ۴۳ قانون اساسی
عوامل مؤثر در بحث نیازسنجی مسکن
مهم‌ترین سازمان و ارگان متولی مسکن در ایران (وزارت مسکن و شهرسازی)
وظایف محول شده به دولت در بحث تامین مسکن
برنامه‌های بخش مسکن در بعد از انقلاب
نتیجه‌گیری
منابع
مقدمه
مسكن در ميان نيازهاي انسان يكي از نيازهاي مهم تلقي مي‌شود. در دنيا سياست‌گذاري مربوط به مسكن، يكي از سياست‌هاي مهم به شمار مي‌رود.
در ايران نيز از طريق سياست‌هاي ۵ ساله عمراني به موضوع مسكن پرداخته شده است.
جایگاه مسکن مناسب در حقوق بین الملل
توجه به آزادی انسان برای انتخاب مسکن، بهره‌مندی از حق مسکن مناسب،
حوزه اقتصادی مسکن
سهم مسکن در سبد خانوار، مسکن کالایی بدون جانشین، مسکن به عنوان یک دارایی مطمئن

مقدمه
از آن‌جا که مسکن کالایی خصوصی و درخور بازار است اما همچون چهار مورد دیگر از پنج مورد خدمات اجتماعی (بهداشت، تامین اجتماعی، آموزش و پرورش و خدمات اجتماعی فردی) که همگی آن‌ها هم از مناسبت‌های بازار تبعیت می‌کنند، هنوز هم به صورت اساسی، جزئی از خدمات عمومی محسوب می‌گردد.
بنابراین تمرکز بر مسکن امکان انجام این آزمون مهم را فراهم می‌کند که ببینیم بازار تا چه اندازه و به چه شکل نیازهای مردم را برآورده می‌کند.
مقدمه
سیاست‌گذاری تمام اقدامات دولتی و سیاست‌های قانونی یا اقتصادی را شامل می‌شوند که تاثیری مستقیم یا غیرمستقیم بر مسکن دارند. این عوامل شاید حتی شامل موارد زیر باشد:

سیاست‌هایی نظیر حمایت‌های مربوط به مسکن
قیمت مسکن
سیاست‌های مالیاتی موثر در تملک مسکن
استانداردهای مسکن
مسائل مرتبط با اجاره خانه نیز باشند
شناخت اصول ۳۱ و ۴۳ قانون اساسی
اصل ۳۱ تاکید دارد ، داشتن مسكن متناسب با نياز، حق هر فرد و خانواده ايراني است. اصل ۳۱ قانون اساسی بخشی از ماموریت‌های وزارت مسکن است و دولت را مکلف می‌سازد تا زمینه‌های لازم برای تأمین مسکن مردم بویژه گروه‌های کم درآمد و جوانان را فراهم کند.
در بخشی از اصل ۴۳ ذکر شده است که تأمين نيازهاي اساسي شامل مسكن، خوراك، پوشاك، بهداشت، درمان، آموزش و پرورش و امكانات لازم براي تشكيل خانواده براي همه از مبانی تأمین استقلال اقتصادی کشور و در جهت ریشه‌کنی فقر و محرومیت در جامعه است.
عوامل مؤثر در بحث نیازسنجی مسکن
رشد جمعیت
توزیع جمعیت
هرم سنی جمعیت
مباحث فرهنگی و قومی
سیاست‌های دولت
مهم‌ترین سازمان و ارگان متولی مسکن در ایران (وزارت مسکن و شهرسازی)
به منظور ايجاد تمركز و هماهنگي در تهيه و اجراي طرح‌هاي شهرسازي، ده‌سازي و طرح‌هاي آباداني، وزارت آباداني و مسكن در تاريخ ۲۲/۱۲/۱۳۴۲ با تشكيلات لازم براي انجام وظايف اساسي زير تاسيس گرديده است:
الف: تهيه و اجراي طرح‌ها و برنامه‌هاي ايجاد مسكن و خانه‌هاي سازماني.
ب: تهيه و اجراي طرح‌هاي ساختماني وزارتخانه‌ها و مؤسسات دولتي.
ج: اشتراك مساعي با شهرداري‌ها به منظور تهيه و اجراي طرح‌هاي آباداني شهرها.
د: نظارت بر توسعه شهرها و اشتراك مساعي در تهيه نقشه شهر.
ﻫ: اشتراك مساعي با مراجع و سازمان‌هاي مربوطه در تهيه و اجراي برنامه‌هاي ده‌سازي (بخصوص از طريق اجراي برنامه‌هاي خودياري در روستا).
و: تنظيم موازين و مشخصات فني براي طرح‌هاي تهيه مسكن و امور شهرسازي و ده‌سازي و ساختمان‌هاي دولتي.
ز: تهيه و اجراي طرح‌هاي ساختماني كه براي آن‌ها سازمان مجهز دولتي وجود ندارد. در تير ۱۳۵۳ به موجب ماده ۲ قانون تغيير نام، وزارت آباداني و مسكن، وزارت مسكن و شهرسازي ناميده شد.
مهم‌ترین سازمان و ارگان متولی مسکن در ایران (وزارت مسکن و شهرسازی)
بر اساس ماده ۳ قانون مذكور وزارت مسكن و شهرسازي علاوه بر اجراي آن قسمت از وظايف و اعمال اختياراتي كه موجب قانون تأسيس وزارت مسكن به عهده داشت:
اتخاذ و اعمال سياست‌ها
تنظيم برنامه‌هاي جامع و هماهنگ براي تعيين مراكز جمعيت
ايجاد تعادل مطلوب بين جمعيت و وسعت شهرها در كشور
تأمين مسكن و توسعه
بهبود استانداردهاي كمّْي و كيفي مسكن با توجه به هدف‌ها و مقتضيات توسعه اقتصادي و اجتماعي كشور
همچنين ايجاد هماهنگي و تمركز در تهيه و اجراي طرح‌ها و ساختمان‌هاي دولتي، اين وظايف نيز به وزارتخانه محول شد.
پس از آن سازمان زمين‌شهري- به صورت شركت دولتي- تحت پوشش وزارت مسكن و شهرسازي  تأسيس شد و در قالب ادره كل زمين‌شهري در استان‌‌ها به فعاليت پرداخت.
وظایف محول شده به دولت در بحث تأمین مسکن
تامین زمین مورد نیاز در داخل محدوده متناسب
توجه به ضوابط و مقررات شهرسازی
ایجاد منابع مالی و تسهیلات مسکن
دعوت به همیاری و همکاری از خیرین مسکن‌ساز
استفاده از توانمندی‌های سازمان‌ها و ارگان‌ها
نظارت بر کیفیت ساخت و ساز از طریق ایجاد قوانین و مقررات
استفاده از توانمندی‌های بخش خصوصی در بحث انبوه‌سازی
برنامه‌های بخش مسکن در بعد از انقلاب
آشفتگی‌های مدیریتی و مشکلات کشور، رشد فزاینده جمعیت شهری در پی افزایش مهاجرت به شهرها، افزایش زاد و ولد و سیاست‌های حمایتی دولت از آن، واگذاری زمین‌های دولتی به متقاضیان، افزایش ساخت‌وساز تک واحدهای شهری.
برنامه‌های بخش مسکن در بعد از انقلاب
اهداف برنامه:
اهداف کمی برنامه اول توسعه اقتصادی- اجتماعی و فرهنگی (۷۲-۱۳۶۸):
۱٫ تولید ۲۲۸۵ هزار واحد مسکونی
۲٫ ایجاد ۲٫۴ میلیون متر مربع زیربنا
اهداف کیفی برنامه اول :
۱٫ تغییر ترکیب شیوه‌های ساخت در جهت ایجاد ساختمان‌های با دوام و افزایش نسبت این ساختمان‌ها در کل ساختمان‌ها
۲٫ ارتقای نسبت سرانه موجود مسکن در کشور و هدایت تولید مسکن با زیربنای کمتر و کیفیت بهتر و متناسب با سرانه ملی
برنامه‌های بخش مسکن در بعد از انقلاب
خط مشی های مهم برنامه:
۱٫ تشویق بخش خصوصی- تعاونی و سازمان‌های مالی به تولید انبوه واحد مسکونی
۲٫ اولویت دادن به مناطق جنگ زده
۳٫ اعطای تسهیلات ویژه برای سازندگان مسکن استیجاری
۴٫ تدوین و اجرای ضوابط و استانداردهای لازم برای به حداقل رساندن هزینه احداث ساختمان ضمن توجه به حفظ سطح کیفی (قانون برنامه اول ،۱۳۶۹: ۱۱،۵۰)
برنامه‌های بخش مسکن در بعد از انقلاب
ارزیابی عملکرد مسکن در برنامه:
طی سال‌های اجرای برنامه درصد تحقق اهداف تعداد واحدهای مسکونی برابر با ۶۵ درصد و اندازه زیربنا در مناطق شهری کشور برابر با ۹۳ درصد بوده است.
مشکلات مسکن در برنامه:
۱٫ عدم حمایت کافی از تولیدکنندگان انبوه مسکن و سازندگان واحدهای مسکونی کوچک
۲٫ فقدان سازمان‌دهی، ضوابط و مقررات لازم در جهت بهسازی و نوسازی و بافت مسکونی فرسوده موجود شهری
۳٫ فقدان قوانین و ضوابط لازم در بخش تعاونی مسکن در شکل تعاونی‌های تولید و تعاونی‌های بهره‌برداری
۴٫ پایین بودن تعداد واحدهای مسکونی در هر واحد ساختمانی و افزایش سهم زمین در قیمت تمام شده آن همراه با عدم استفاده از تکنولوژی مناسب در احداث آن‌ها (رحمانی، ۱۳۷۵: ۶۰۶)
برنامه‌های بخش مسکن در بعد از انقلاب
هدف برنامه:
هدف اصلی از اجرای برنامه، اجرای سیاست پاک بود سیاست پاک عبارت از پس‌انداز، انبوه‌سازی و کوچک‌سازی می‌باشد.
خط مشی‌های مهم برنامه:
۱٫ اصلاح روند سرمایه‌گذاری در مسکن با تأکید بر تولید انبوه کوچک‌سازی از طریق کاهش نرخ خطرپذیری سرمایه‌گذاری با استفاده از شرکت‌های بیمه و تشکیل شرکت‌های تضمین سرمایه‌گذاری
۲٫ حرکت به سوی کاهش قیمت تمام شده مسکن از طریق تشویق به کوچک‌سازی، انبوه‌سازی، کاهش دوره ساخت و ایجاد استاندارد ابعاد و احجام ساختمانی
۳٫ اصلاح قوانین مالیاتی مرتبط با مسکن، در جهت کوچک‌سازی، ساخت مسکن استیجاری و حمایت و تقویت تعاونی‌های مسکن (خزاقی، ۱۳۷۸: ۵)
برنامه‌های بخش مسکن در بعد از انقلاب
ارزیابی عملکرد مسکن در برنامه:
۱٫ در سال‌های برنامه دوم، تسهیلات اعطایی بانک مسکن از ۹۸۹٫۴ میلیارد ریال در سال ۱۳۷۳ به ۹۴۵۲٫۷ میلیارد ریال در سال ۷۸ رسید.
۲٫ طبق آخرین آمار و اطلاعات موجود طی دوره زمانی بعد از سرشماری عمومی نفوس و مسکن تا سال اول برنامه سوم (چهار ماهه آخر ۱۳۷۵ و سال ۱۳۷۶ تا ۱۳۷۸)
مشکلات مسکن در برنامه:
۱٫ پایین بودن سهم تسهیلات بانکی در قیمت تمام شده واحدهای مسکونی و نیاز به افزایش آن در واحد استاندارد بین‌المللی
۲٫ تداوم صرفه اقتصادی و تولید شخصی مسکن برای خانوارها به جای تأمین آن از بازار به دلیل ضعف صنعت ساختمان سازی (خزاقی،۱۳۷۸:۷).
برنامه‌های بخش مسکن در بعد از انقلاب
هدف برنامه:
هدف کمی برنامه این بود که تراکم خانوار در واحد مسکونی از ۱٫۱۶ در سال ۱۳۷۸ به ۱٫۱۲ در سال پایانی برنامه (۱۳۸۳) کاهش یابد. جهت دستیابی به شاخص مزبور در برنامه آمده که ضروری است، معادل ۳۱۱۴ هزار واحد مسکونی جدید احداث گردد که ۲۱۶۰ هزار واحد آن در مناطق روستایی باشد. اهداف کیفی برنامه عبارتند از:
۱٫ کاهش متوسط سطح زیربنای واحدهای مسکونی
۲٫ کاهش استهلاک واحدهای مسکونی (افزایش عمر بنا)
برنامه‌های بخش مسکن در بعد از انقلاب
خط مشی های مهم برنامه:
۱٫ پرداخت تدریجی تسهیلات بانکی برای ساخت مرحله‌ای مسکن گروه‌های کم درآمد
۲٫ ایجاد بازار ثانویه و امکان خرید و فروش اوراق مشارکت بخش مسکن در بازار بورس
۳٫ اصلاح مقررات مربوط به پرداخت یارانه بخش مسکن در جهت ترویج الگوی مصرف مسکن.
۴٫ اصلاح قانون مسکن استیجاری در جهت کاهش تدریجی دخالت دولت و افزایش حضور بخش خصوصی و نهادهای محلی
۵٫ حمایت از تولیدکنندگان واحدهای مسکونی کوچک با تأکید بر مجتمع سازی و انبوه سازی (گزارش برنامه سوم توسعه، ۱۳۸۳: ۱۵۱۴)
برنامه‌های بخش مسکن در بعد از انقلاب
ارزیابی عملکرد مسکن در برنامه (طی چهار سال اول برنامه):

۱٫ زیربنای ساختمان‌های مسکونی از ۴۳ میلیون متر مربع در سال ۱۳۸۲ تغییر یافته است.
۲٫ متوسط زیربنای واحدهای مسکونی از ۱۲۳ متر مربع در سال ۱۳۷۹ به ۱۱۹ متر مربع در سال ۱۳۸۲ کاهش یافته است.
۳٫ عملکرد احداث واحدهای استیجاری در سال‌های ۱۳۷۹، ۱۳۸۱ و ۱۳۸۰ به ترتیب ۳۱، ۳۵ و ۳۷ درصد برنامه می‌باشد. (برنامه چهارم توسعه، ۱۳۸۳: ۵۰-۴۸)
برنامه‌های بخش مسکن در بعد از انقلاب
مشکلات مسکن در برنامه:

۱٫ عدم ترویج پیش ساختگی
۲٫ فقدان برنامه تفضیلی در بخش مسکن و به تفکیک مناطق و زیربخش‌های مسکن
۳٫ نبود سیاست مؤثر در تأمین مسکن گروه‌های میان درآمد و کم درآمد.
برنامه‌های بخش مسکن در بعد از انقلاب
این طرح مشتمل بر محورهای زیر با رویکرد توسعه پایدار، عدالت اجتماعی و توانمندسازی اقشار کم درآمد خواهد بود:
۱٫ تقویت تعاونی‌های مسکن، سازمان‌های خیریه و غیردولتی فعال در بخش مسکن.
۲٫ مدیریت یکپارچه و منسجم زمین برای تأمین مسکن و توسعه شهر و روستا در چهارچوب طرح‌های توسعه و عمران
۳٫ تشکیل بازار ثانویه رهن، بر اساس ضوابط قانونی که به تصویب مجلس شورای اسلامی می‌رسد.
۴٫ افزایش سهم انبوه‌سازی در امر ساخت، به میزان سه برابر عملکرد برنامه سوم
۵٫ گسترش بازار سرمایه مسکن و اتخاذ تدابیر لازم برای تأمین سرمایه در بخش مسکن
برنامه‌های بخش مسکن در بعد از انقلاب
همچنین در برنامه چهارم توسعه مقرر شده که دولت اقدامات زیر را در خصوص توسعه این بخش انجام دهد:
۱٫ حمایت از ایجاد و بهره‌گیری از مشارکت تشکل‌ها، انجمن‌ها و گروه‌های خیر مسکن‌ساز برای اقشار آسیب‌پذیر
۲٫ تشویق و ترغیب سرمایه‌گذاری خارجی در بخش مسکن
۳٫ دادن یارانه کارمزد تسهیلات مسکن به سازندگان بخش خصوصی، تعاونی و عمومی واحدهای مسکونی ارزان قیمت و استیجاری در چهارچوب ضوابط و استانداردهای مصوب در شهرهای کوچک و متوسط و کلیه روستاهای کشور برای گروه‌های کم درآمد، کارگران، کارمندان و زنان سرپرست خانوار
۴٫ ارتقای شاخص بهسازی مسکن روستایی تا دو برابر عملکرد این شاخص در برنامه سوم.
۵٫ پلکانی کردن بازپرداخت اقساط تسهیلات بانکی در بخش مسکن
۶٫ دادن کمک‌های اعتباری و فنی برای بهسازی و نوسازی مسکن روستایی و حمایت از ایجاد کارگاه‌های تولید و عرضه مصالح ساختمانی و عرضه کنندگان خدمات فنی
برنامه‌های بخش مسکن در بعد از انقلاب
محورهاي كلي برنامه:

رشد اقتصادي ملي، دانايي محور، در تعامل با اقتصاد جهاني
حفظ محيط زيست، آمايش سرزمين و توازن منطقه‌اي
توسعه سلامت، امنيت انساني و عدالت اجتماعي
صيانت از هويت و فرهنگ اسلامي ايراني
تامين امنيت ملي
نوسازي دولت و ارتقا اثربخشي حاكميت
برنامه‌های بخش مسکن در بعد از انقلاب
برنامه پنجم ضمن ادامه سیاست‌های برنامه چهارم، بر اقدام‌هایی مانند تدوین و ابلاغ ضوابط طراحی الگوی مسکن ایرانی- اسلامی به‌ویژه الگوی مسکن زوج‌های جوان و گروه‌های کم‌درآمد، حمایت از تولید و عرضه واحدهای مسکونی کوچک برای زوج‌های جوان توسط بخش غیردولتی، تشکیل شورای معماری ایرانی-اسلامی به‌منظور ترویج الگوهای معماری و شهرسازی بومی، ساماندهی سکونتگاه‌های غیررسمی و اجرای طرح هادی برای روستاهای واقع در حریم کلان‌شهرها تأکید بیشتری کرده است.
برنامه‌های بخش مسکن در بعد از انقلاب
در این برنامه، موارد ذیل در بخش مسکن مطرح شده است:
۱- حمایت از تولید و تأمین مسکن، به ویژه مسکن زوج‌های جوان و گروه‌های کم‌درآمد، توسعه کیفی مسکن و ساختمان و جلوگیری از آسیب‌های اجتماعی، به دولت
۲- مقاوم‌سازی ساختمان‌ها و اصلاح الگوی مصرف (به ویژه مصرف انرژی) در بخش ساختمان و مسکن
۳- ترویج الگوهای معماری و شهرسازی ایرانی– اسلامی (معماری بومی) و تقویت تعاملات اجتماعی در فضاهای شهری و روستایی
۴- رعایت اصول معماری ایرانی– اسلامی (معماری بومی) در طراحی و ساخت نمای ساختمان‌ها (بر اساس ضوابط و مقرراتی که تا پایان سال دوم برنامه به تصویب شورای معماری ایرانی – اسلامی می‌رسد)
۵- تدابیری به منظور تحقق توسعه پایدار در مناطق شهری و روستایی.
و همچنین بر احیای ۱۶ درصد بافت‌های فرسوده تا پایان برنامه پنجم تأکید شده است.
برنامه‌های بخش مسکن در بعد از انقلاب
در برنامه‌ی پنجم توسعه مواردی از قبیل تأکید بر توسعه تسهیلات مسکن به سازندگان واحدهای مسکونی ارزان قیمت در شهرهای کوچک و متوسط و کلیه روستاهای کشور و همچنین اعطای کمک‌های اعتباری و فنی برای بهسازی و نوسازی مسکن روستایی و حمایت از ایجاد کارگاه‌های تولید مصالح ساختمانی و عرضه‌کنندگان خدمات فنی (که در برنامه توسعه چهارم بر آن تأکید شده بود) دیده نمی‌شود.
نادیده گرفتن و حذف این موارد می‌تواند تأثیرات سوئی را بر قشر محروم جامعه وارد آورد.
در مجموع در برنامه پنجم در بخش مسکن، بر اساس رویکرد توسعه پایدار بر مواردی همچون کاهش نابرابری‌ها و توانمندسازی قشر کم‌درآمد توجه کمتری شده است.
نتایج کلی سیاست‌ها
عدم کارایی بازار مسکن
ایجاد حلقه بسته رکود و رونق تورمی
ناتوان کردن چهار دهک اول و دهک‌های متوسط از دسترسی به مسکن مطلوب
افزایش شدید فاصله طبقاتی
افزایش قیمت هر مترمربع از خانه‌های کوچک به دلیل تقاضای بیشتر نسبت به خانه‌‌های متوسط
افزایش سهم مسکن در سبد هزینه خانوار تا ۷۰ درصد

قبل از خرید: توضیحات محصول را به خوبی بخوانید و در صورت نیاز به راهنمایی از بخش کاربری و سیستم تیکت استفاده نمایید .
بعد از خرید: تنها راه پشتیبانی محصولات سیستم تیکت می باشد .
بعد از خرید: از پنل کاربری محصول خود را دریافت نمایید . برای دریافت آخرین نسخه محصولات و دسترسی همیشگی به محصولات خریداری شده حتما در سایت عضو شوید .

افزودن به سبد خرید
0