قیمت محصول :     15500 تومان
  افزودن به سبد خرید

سبد خرید

  • سبد خریدتان خالی است.

تادائو آندو

بازدیدها: 0

این فایل در قالب ورد Word در ۲۹ صفجه تهیه و تظیم و در آن به تاريخچه تادائو آندو پرداخته است.

تادائو آندو در طول بيست سال گذشته، يكصد و پنجاه پروژه معماري انجام داده است. با تجزيه و تحليل و بررسي آنها، به مباني و شاخص هايي دست مي يابيم كه با كمك آنها مي توان كارهاي او را در سه دسته طبقه بندي كرد.
بررسي ويژگي ها و معاني
معماري، رهيافتي است به جعبه اي با دو بعد آرمان و هدف.
آرمان معماري، فرم بخشيدن به يك الگوي جهاني و هدف آن، بيدار كردن احساس انساني است.
موضوع اوليه معماري، ايجاد يك فضايي است: يعني نظم بخشيدن به يك فضاي برهنه و عاري از هر چيز. انتظام فضايي، به معناي استفاده از فرمي است كه فضا، منشأ آن است و نظمي شفاف آن را به فضا مرتبط مي سازد.
براي دستيابي به اين هدف، معماري به هندسه نياز دارد. هندسه، علم ايجاد نظم منطقي و هوشمندانه اي است كه حاصل ارتباط فرم با فرم و فرم با فضا مي باشد. از اين رو، هندسه فرم آرماني را ايجاد مي كند، فرمي كه بيان بصري مفهوم است و فضايي انتزاعي در آن تجلي مي يابد.
به طور كلي، هندسه به ارتباطات منطقي خالص توجه دارد، بنابراين هندسه، مفاهيم و ارزش هاي اجتماعي را منعكس مي سازد و جهاني با منطق شفاف ايجاد مي كند. به طور خلاصه، هندسه ثباتي منطقي به طرح مي بخشد. از اين رو، ثبات و پايداري است كه از آن، فرم هاي منطقي باقي مي ماند و ارزش هايي چون صداقت، زيبايي و خوبي در مرحله دوم ارايه مي شوند، منطقي كه احساسات را طرد مي كند و تنها، درباره حقيقت با ما صحبت مي كند. معماري، پيوسته در جستجوي انتظامي است كه بر اساس نيروي طبيعي و جاذبه زمين باشد، اگر چه هنوز به آن دست نيافته است.
بر خلاف هندسه، معماري نمي تواند در تمام ابعاد نفوذ كند، زيرا نيروي جاذبه، آن را به حركت هاي افقي و عمودي محدود مي سازد. معماري، الگويي پوياست. يك ساختمان، طبيعتاً حركت نمي كند، ولي زماني كه مردم در امتداد مسيري حركت مي كنند، شكل آن، در حال حركت به نظر مي رسد. مردم با حركت و تغيير نقطه ديدشان، فرم كلي معماري را در ذهن مجسم مي سازند.
با يك نگاه مي توان كليت نظم هندسي را درك كرد، اما با يك نقطه نمي توان به كليت معماري پي برد. بويژه معماريي كه مردم بواسطه حركتشان، آن را پيوسته در تغيير مي بينند و معماريي كه الگوي پويايي از جهان است، الگويي كه بر اساس نيروي جاذبه شكل گرفته و ما با بودنمان آن را احساس مي كنيم.
موضوع دوم در معماري، بيدار كردن احساسات انساني است. هندسه، فضايي منطقي و با ثبات ايجاد مي كند. ولي به راستي، اين منطق چگونه ما را با تجربه هاي معماري آشنا مي سازد؟ آيا تنها نظم هندسي است كه فضا را روشن و واضح مي سازد؟آيا هندسه باعث يكنواحتي و سكون نيست؟ آيا نيازي به رهايي فضا از ثبات هندسي ناشي مي شود؟ آيا فرم و فضا صرفاً بايد بر اساس منطق هندسي شكل گيرد؟
هنگامي كه چند فرم يا حجم در كنار هم قرار مي گيرند، اين هندسه و منطق هندسي است كه به آن ها نظم و ترتيب مي بخشد. زماني كه اين انتظام بين عناصر معماري مانند ستون، ديوار، سقف و كف ايجاد مي شود، در واقع به آنها هويت مي بخشد و در نتيجه، ما نظم موجود در اين مجموعه را درك مي كنيم. اگر در اين عناصر، نسبت ها دقيقاً بر اساس ابعاد و اندازه ها و تناسبات رياضي باشد، ما يك مجموعه خردمند را احساس مي كنيم. هندسه و تناسبات آن، از اجزاء مختلف يك سيستم واضح بصري مي سازند. آيا در اين سيستم، صرفاً تناسبات هندسي و ايجاد فضايي با نظمي مشخص مطرح است؟ در پايان، آيا يك سيستم صرفاً موزون و معقولانه، داراي نوعي يكنواختي است؟ هنگامي كه نظامي منطقي بر فرم و فضا غالب باشد، فضا را تحت الشعاع خود قرار مي دهد. به هر حال، معماري به نظم هندسي نياز دارد، ولي ممكن است اين نظم، روح و جان معماري را بگيرد. بنابراين، اگر معماري صرفاً بر اساس منطق باشد، نمي تواند پاسخگوي روح و احساسات ما باشد. براي دستيابي به اين هدف بايد از قواعد منطقي و خشك آن كناره گرفت. بنابراين، بايد بين قواعد نوعي پويايي و تضاد ايجاد شود، نوعي پويايي كه بين فرم با فرم و فرم با فضا ايجاد شود تا نيازهاي احساسي ما نيز ارضا شود. زيرا اين تضاد و پويايي، سرشار از هيجان و احساسات است.
معماري مي كوشد تا نظم را براي مردم متجلي سازد. و اين مردم هستند كه در حركت تدريجي نظم، فضا را درك مي كنند، و از آن تأثير مي پذيرند. اين نظم در ذهن افراد، پويايي و تحرك مي يابد و مردمي كه معماري را تجربه مي كنند، از اين پويايي تأثير مي گيرند. و بدين گونه معماري از طريق نظم انتزاعي خود در ما تأثير مي گذارد.
در حقيقت، پويايي موضوع معماري نيست، بلكه پيامد آن است. معماري قادر به پيش بيني واكنش هاي احساسي ما نيست. از اين رو آن را نمي توان در روند طراحي پيش بيني كرد، همان گونه كه نمي توان شيوه هاي مختلف يك بازي را پيش بيني كرد، زيرا آنچه ذهن ما را تحت تأثير قرار مي دهد، نامشخص است. معماري بايد ادامه يابد تا با آزمون و خطاي روش هاي مختلف، بتوان به يك معماري خلاقانه دست يافت.
ويژگي هاي شاخص معماري آندو، نظم، مردم و احساسات انساني است. بنابراين، بر اساس الهاماتي كه او ازاين سه عنصر گرفته، پروژه هاي او را مي توان دسته بندي كرد. در معماري آندو، عناصر به شكلي متضاد با هم مرتبط مي شوند. بنابراين، فرم در مقابل فرم و فضا، داخل در برابر خارج و طبيعت در برابر هندسه قرار مي گيرد. به عبارت ديگر، معماري او حاصل ارتباطي است كه بين اين عناصر وجود دارد. براي آشنايي و شناخت بيشتر، كارهاي آندو را بر اساس ساختار و كالبد به سه بخش معماري يگانه انگاري، دوگانه انگاري، و كثرت گرايي تقسيم بندي مي كنيم.
آن دسته از كترهايي كه در شمار معماري يگانه انگاري قرار مي گيرند، داراي فرمي خالص، طرحي واضح و فضايي قوي هستند. اين نوع معماري، بيشتر در خانه ها و كليساهاي كوچك ديده مي شود. در اين فضاها، با آرامشي رو به رو مي شويم كه يادآور فضاي سنتي چايخانه هاي ژاپني است. در اين فضا، بر اساس رينمي وحدت بخش، كل به جزء تبديل مي شود. اين ريتم، حتي در نور و سايه نيز تكرار مي شود.
در معماري دوگانه انگار، آندو روش خاص خود را اعمال مي كند. به عبارتي، روش او از هيچ نوع معماري ديگري تأثير نپذيرفته است. در آنجاست كه آندو از فرم بيضوي استفاده مي كند، ولي در معماري دوگانه انگار، فضا بر اساس نيرويي پويا شكل مي گيرد. اين نيرو، از تضاد بين فرم و فضا حاصل مي شود. در اين نوع معماري- بر خلاف معماري يگانه انگار كه فرم بر فضا غالب است- فرم و فضا داراي ارزش يكساني است و در اينجاست كه نوآوري هاي آندو تجلي مي يابد. قدرت و منطق مردانه از يكسو و مهرباني و احساسات زنانه از سوي ديگر، شخصيت او را شكل مي دهد.
معماري كثرت گراي آندو شامل تعداد زيادي زيادي از كارهاي او از سال ۱۹۸۵ به بعد مي باشد. اين معماري، با فرم هاي متنوعي كه داراي جهت گيرهاي مختلفي است، شناخته مي شود. در اينجا، تمركز فضايي كه در معماري يگانه انگار وجود داشت، متلاشي و پراكنده مي شود و بيشتر به سوي روشنايي و پويايي نيل مي كند. فرم از نظر بصري، سبك تر شده و پراكنده مي شود. بنابراين در طراحي، فضا از تركيبات مختلفي شكل مي گيرد. از اين روست كه در كارهاي آندو، روش ها و مقياس هاي متنوعي ديده مي شود.

كار هاي يگانه انگار :
كارهاي يگانه انگار آندو را در فضاهاي خاصي كه با فرم هاي بتني خالص احاطه شده، مشاهده مي كنيم. اين كارها شگفتي و جذابيت خاصي به فضاي شهر مي دهد. چرا كه معماري او، در معماري مدرن شهري رسوخ مي كند تا مخالفت خود را با كثرت گرايي معماري مدرن ابراز نمايد. معماريي كه صرفاً به جهاني بودن توجه دارد. بنابراين معماري يگانه انگار آندو، از روح انتقاد جوي اجتماعي و احساسات او شكل گرفته است.
معماري يگانه انگار، بيان كننده توانمندي آندو در خلق فضاست. فضاي خالصي كه با ديوارهاي بتني احاطه شده، نشان دهنده اوج انتزاع است. نظم منطقي و احساسات شاعرانه موجود در اين فضا، يادآور فضاهاي سنتي ژاپني از جمله چايخانه ها و خانه هاي چوبي حومه شهر است. اجازه دهيد تا اين نظم منطقي و احساسات شاعرانه موجود در معماري يگانه انگار آندو را مورد بررسي قرار دهيم و به معاني فرم هاي ساده او دست يابيم.
از بهترين نمونه هاي معماري يگانه انگاري آندو مي توان به خانه راو، خانه آزوما، كليساي نور، معبد روكو و چايخانه سوسيكان اشاره كرد.

قبل از خرید: توضیحات محصول را به خوبی بخوانید و در صورت نیاز به راهنمایی از بخش کاربری و سیستم تیکت استفاده نمایید .
بعد از خرید: تنها راه پشتیبانی محصولات سیستم تیکت می باشد .
بعد از خرید: از پنل کاربری محصول خود را دریافت نمایید . برای دریافت آخرین نسخه محصولات و دسترسی همیشگی به محصولات خریداری شده حتما در سایت عضو شوید .

افزودن به سبد خرید
0