قیمت محصول :     10000 تومان
  افزودن به سبد خرید

سبد خرید

  • سبد خریدتان خالی است.

ظهور و سقوط بوشهر

بازدیدها: 1

این فایل در قالب پاورپوینت PowerPoint در ۲۰ اسلاید تهیه و تظیم و در آن به ظهور و سقوط بوشهر پرداخته است.

بوشهر در منتهی الیه شمالی شبه جزیره ای – که به شکل سیگار برگ است و از ماسه سنگ های دوران چهارم زمین شناسی ساخته شده، قرار دارد.

طول این شبه جزیره ۱۲مایل و عرض آن در پهن ترین قسمت،۴مایل است که به موازات سرزمین اصلی واقع شده است.

بوشهر اندکی بالاتر از سطح دریا قرار داشته و در اوایل قرن۱۹به علت بالا آمدن آب دریا اغلب همانند جزیره بود.

بیشتر ساکنان بوشهر عرب و بقیه ایرانی هستند.

با وجود قدمت ۴۰۰۰ساله سکونت انسان در شبه جزیره بوشهر، این شهر بندری نوبنیاد است.

در این شبه جزیره، ریشهر پیش تر از بوشهر بندری مهم و باستانی بوده است.

ریشهر تا قرن۱۷مشهور و پرآواز بوده وتنها پس از غارت آن توسط پرتغالی ها(۱۵۳۲م)و انهدام قلعه ریشهر توسط صفوی ها(۱۵۴۰م)بود که بندرهای همجوار آن توانستند از شهرت و اهمیت برخوردار شوند.

آباد و پررونق شدن بوشهر در نتیجه غارت ریشهر

در سال۱۷۳۴میلادی به دنبال تصمیم نادر شاه و انتخاب بوشهر به عنوان پایگاهی برای عملیات دریایی و استیلای بر خلیج فارس، نام این بندر در عرصه بین الملل سر زبان ها افتاد.

در دسترس بودن شناور در بوشهر، علت اتخاذ این تصمیم بوده است.

تا آنجا که به امکانات دریایی محدود است دو بندر بوشهر و بندرعباس هر دو از فرصت های مساوی برخوردار بودند و این در حالی بوده که بندرعباس از حضور کمپانی هند شرقی هلندVOCو هند شرقی انگلیسEICهم، بهره می برد.اما به احتمال آنچه که در اتخاذ این تصمیم بسیار مهم می نمود، این بود که تامین مواد غذایی در بوشهر آسانتر از پس کرانه های بندرعباس بود.

در دهه۱۷۳۰میلادی شیخ مذکور که عمدتا به عنوان بانی و موسس بوشهر امروزی شناخته می شود-رهبر اصلی ساکنان محلی بود.

فعالیت کشتی سازی در بوشهر با همکاری شیخ مذکور شروع شد.

تنها تاجران اروپایی در آن دوره در بوشهر هلندی ها بوده اند.

جدا از هلندی ها؛ تعداد معدودی تاجر ایرانی ارمنی نیز در بوشهر ساکن بودند.

گرچه هلندی ها در سال۱۷۳۸میلادی در بوشهر ساکن بودند، اما نه توقفشان در این بندر طولانی و نه تجارتشان پرسود بود. موقعی که شرکت هند شرقی هلندVOCبه جزیره خارک انتقال یافت، هلندی ها به خاطر رنجش از شیخ ناصر(حاکم بوشهر)دفتر نمایندگی خود در بوشهر را تعطیل کردند.

در سال۱۷۶۳میلادی رقیب هلندی ها، یعنی انگلیس ها جانشین آنها در بوشهر شدند.

همنشینی بوشهر با شیراز، مرکز جدید قدرت در ایران موجب شده بود تا این بندر برای تجارت،گزینشی مطلوب تر از بندرعباس باشد.

در ژانویه۱۷۶۳میلادی،کریم خان در شیراز امتیازهایی به انگلیسی ها اعطا کرد.

در دهه ۱۷۷۰میلادی آسیب هایی به تجارت وارد آمد که علت آن دخالت های حکمرانان بوشهر و بصره بود.

به سلطه درآوردن برخی مناطق ساحلی به نام کریم خان، توسط شیخ ناصر اول

برای تضمین رفتار شیخ ناصر اول، فرزندانش به عنوان گروگان نزد کریم خان به سر می بردند.

اجازه انجام اداره امور داخلی به شیخ ناصر اول،در قبال وفاداری به کریم خان و پرداخت خراج

با استقرار رژیم قاجار در سراسر ایران در سال۱۷۹۴میلادی شیخ بوشهر(شیخ ناصر ثانی)به طور صوری و ظاهری به سلطه حکمران فارس گردن نهاد و خراجگزار شاه شد.

دشمنی روزافزون شیوخ با حکمران فارس و سایر سران محلی تاثیر منفی بر تجارت داشت.

به دلیل دخالت شیوخ در تجارت، تاثیر منفی بر بوشهر به عنوان بندر واقع در مسیر شناورها داشت.

به منظور جذب و جلب تجار قوانین روشن و شفافی وجود داشت که همواره نادیده گرفته می شد،به طوری که به جای جذب تجار به بوشهر،آنها را از بوشهر گریزان می ساخت.

در سال ۱۸۵۰میلادی اداره بوشهر توسط حکمران و افسران محلی منصوب از جانب دولت مرکزی بود.

واریز عایدات گمرکات به خزانه شاهی

اشغال بوشهر توسط انگلستان به دنبال جنگ ایران و انگلیس در سال۱۸۵۶میلادی

تبدیل بوشهر به مرکزیت حکمرانی بنادر خلیج فارس در۱۸۸۶میلادی

تا نیمه قرن۱۹میلادی بوشهر که توقفگاه کشتی ها بود که به تدریج به صورت بندری ترانزیتی درآمد.

تعیین قیمت ها بر اساس فرآیند عرضه و تقاضا

حضور خریداران و استقبال سازنده و مثبت حکمرانان محلی(از جمله نرخ پایین عوارض گمرکی)عاملی تعیین کننده در انتخاب جایی برای تخلیه شناور و عرضه کالا می بوده است.

اتکای بازار به تجاری که از مناطق داخلی جهت خرید کالابه بوشهر می آمدند و این بدان مفهوم بود که نیرو و شرایط بازار،قیمت ها را رقم می زد.

تجارت در بوشهر عمدتا در فصل پاییز و زمستان صورت می گرفت.

بوشهر به تدریج به بندر ترانزیتی یا ترمینال کاروانی(قافله ای) برای مناطق داخل مبدل گشت به این معنی که از آن پس بوشهر بین تجارت دوردست دریایی و تجارت دوردست کاروانی به صورت نقطه انتقال کالا درآمد.
شتاب روند پیشرفت بوشهر در دوره سلطنت فتحعلی شاه قاجار(اختصاص۵۰درصد کل واردات ایران)

کاهش حجم تجارت بوشهر در دهه۱۸۳۰و۱۸۴۰

-به علت استفاده روزافزون از مسیر وارداتی شمال کشور(از طریق ترابوزان و تبریز)برای کالاهای انگلیسی

-تغییر جهت مسیر کالاهای وارداتی از هند به بندرعباس به علت پایین تر بودن نرخ تعرفه گمرکی این بندر

وابسته بودن شکوفایی بوشهر به بازارهای داخلی، امنیت جاده ها و شرایط مثبت و مساعد داد و ستد
تخمین جمعیت بوشهر به حدود۸۵۰۰نفر در آغاز قرن۱۹میلادی

رشد جمعیت به۲۰۰۰۰نفر در سال۱۹۲۰میلادی و حدود۴۰۰۰۰نفر در سال۱۹۳۴میلادی

حرفه اصلی ساکنان بوشهر تجارت،ماهیگیری،راهنمای شناورها و دریانوردی بود.
نوع پوشش:

پیراهن،شلوار و لباس روی آنها ایرانی، اما عمامه و عبا عربی است.

به علت رفت و آمد اقوام مختلف در این بندر، ساکنان زبان فارسی را به شکلی مخدوش و تحریف شده تکلم می کردند.

دلیل فراگیری زبان فارسی در بندر بوشهر هجوم مهاجران بهبهانی،کازرونی، دهدشتی و شیرازی می بود.

در بوشهر طبقه فارغ و بیکاره وجود نداشت و اکثرا تاجر پیشه، دریانورد و طبقه کارگر بودند.

دایرکردن تجارتخانه های منچستر در بوشهر توسط تجار بوشهری به موازات رشد و توسعه تجارت انگلستان در بوشهر

جامعه تجار همچون جمعیت بوشهر روی هم رفته گروهی یک دست و همگن نبود و بین آنها قومیت، زبان و دین مختلف وجود داشت.

خاندان پرنفوذ و مشهور ملکم ارمنی امانت دار بیشتر ثروت و دارایی مسلمانان بوشهر بودند. احتمالا هم بخاطر وثوق و اعتبارشان و هم اینکه این خاندان تحت حمایت انگلستان قرار داشت.

سطح شبه جزیره بوشهر چنان پست و کم ارتفاع است که کسی که از راه دریا وارد بندر می شود، خانه ها را زودتر از شبه جزیره رویت می کند.

در دروازه ها عوارض گرفته می شده و دولت نقش دیگری ندارد زیرا نه زباله ها جمع آوری می شود و نه در شهر تشکیلات نظمیه وجود دارد.

خانه ها ساخته شده از سنگ و تقریبا هم دارای طبقه فوقانی

جمعیت شهر بسیار زیاد بود که به تعداد خانه های مسکونی، نامتناسب می نمود. بنابراین افزون بر این خانه ها تعداد۱۰۰۰الی۱۲۰۰کلبه(ساخته شده از برگ وتنه درخت خرما)هم وجود داشت که محل سکونت طبقات فرودست و سربازان می بود.

متکی بودن ساکنان شهر به چاه های آب شیرین برای تامین آب آشامیدنی

وجود تعدادی مسجد هم برای سنی ها و هم برای شیعیان

وجود یک کلیسا، سه باب حمام، یکی دو کاروانسرای پاکیزه نزدیک بارانداز شناورها که متعلق به تجار ارمنی بود.
ساکنان ثروتمند شهر از علما و صاحب منصبان دولتی و تجار گرفته تا کنسول های کشورهای خارجی دارای باغ و عمارت مجلل در بخش جنوبی شبه جزیره(سبزآباد)بودند.

کوچ بیشتر ساکنان به چاهکوتاه در تابستان و زیستن در کپر یا خانه های بزرگ هواگیر

ساخت تنها جاده مناسب برای تردد وسایل نقلیه، در شبه جزیره…درازای این جاده۶مایل بود که از بوشهر به سبزآباد کشیده و به ریشهر انشعاب می یافت و به خانه های تابستانی ثروتمندان، ختم می گشت.

به رغم اینکه بوشهر بندر عمده ایران بود، اما لنگرگاه آن دارای عیب و نقص های فیزیکی بیشمار بود و فقط تا حدودی در برابر بادهای غالب شمال غربی، محافظت می گردید.

ارتباط کشتی با ساحل و بالعکس بوسیله قایق و به کندی صورت می گرفت و چه بسا در زمان وزش باد تند شمال غربی روزها این ارتباط قطع می گردید.

بارانداز بوشهر فضایی تنگ و نامناسب بود و در آن امکان نگهداری کالا به طرزی رضایت بخش وجود نداشت.

واردآمدن صدمه به کالاها در حین جابجایی

برای آسانتر شدن ورود شناورها به بندر در نیمه اول سال۱۸۷۰میلادی عملیات حفاری کانال بوشهر به مناقصه گذاشته شد اما به رغم اینکه هزینه برآورد شده چندان هم سرسام آور نبود، اما این کار عملی نگردید.

در تمام شهرهای ایران مراقبت های بهداشتی وجود نداشت و ریختن زباله های گندیده در خیابان ها کاری عادی بود.

در مواقع بارندگی خیابان ها به صورت مجرای فاضلاب در می آمد.

بیماری های عمومی رایج بود.

منابع آب عمدتا کثیف و ناقل بیماری بودند.پوشاک و پاافزار به اندازه کافی وجود نداشت.

در شهر به غیر از آب انبار خانه ها، منبع آب دیگری وجود نداشت.

در اوایل دهه۱۸۵۰یک باب آب انبار بزرگ برای ذخیره آب باران، توسط یکی از تجار محلی،در کنار دریا ساخته شد که استفاده از آن در ماه های فروردین و اردیبهشت برای عموم آزاد بود.

نمایندگی سیاسی انگلستان مقیم بوشهر آب مورد نیاز خود را از شناورهایی که از بصره یا کراچی می آمدند، تامین می کرد.

از معابر عمومی به عنوان زباله دان استفاده می شد.

چاه فاضلاب بیشتر خانه ها به صورت روباز درکوچه ها قرار داشت و این در حالی بود که محتویات گندیده چاه های دیگر واقع در خانه ها که انباشته می شد، به درون چاه های واقع در کوچه ریخته می شد.

در بیشتر قرن۱۹جدا از مکتب خانه های سنتی، هیچ موسسه ی تعلیم و تربیتی دیگر در بوشهر وجود نداشت.

در سال۱۸۳۲میلادی یک باب کلیسای ارامنه وجود داشت که در قبرستان آن مدرسه کوچکی توسط ارامنه دایر بود.(این مدرسه توسط ژوزف وولف دایر شده بود).

نخستین مدرسه عمومی در بوشهر به شکل امروزی شروع به کار کرد«مدرسه احمدیه»بود که توسط شیخ احمد در دهه ۱۸۸۰میلادی تاسیس گردید.در این مدرسه قرآن و علوم دینی تدریس می گردید.

در سال ۱۸۹۹ مسؤولیت مدرسه به شیخ محمد حسین سعادت واگذار شد که از آن زمان به مدرسه سعادت مظفری مشهور گشت.

ثروتمندان بوشهر بخشی از بودجه لازم برای ساخت یک باب مدرسه از طریق جمع آوری اعانه تامین کردند و افرادی که اکراه داشتند فرزندانشان را به مدرسه بفرستند به تدریج بچه های خود را روانه ی مدرسه کردند.

تاسیس بلدیه در شهر به محض تصویب قانون تاسیس بلدیه در مجلس در سال۱۹۰۶میلادی با آغاز کار جنبش مشروطه.

بلدیه جهت اینکه بتواند فعالیت هایش را ادامه دهد و برای آنکه تامین مالی کند، بودجه ای نداشت و می بایست بودجه مورد نیاز از تهران درخواست می شد.

به تدریج بلدیه به صورت تشکیلاتی خودکفا درآمد که سرمایه گذاری در کارهای ساختمانی عمومی را موردنظر قرار داد. در نتیجه دیوار ساحلی و جاده های جدید کشیده شد و در سال۱۹۱۳میلادی نیز گام هایی برای روشنایی شهر و ساخت جاده ی اصلی که به حومه شهر کشیده شد، برداشته شد.

زباله های شهر با استفاده از الاغ جمع آوری می شد.

بلدیه دارای یک باب زندان بود.

دولت مرکزی پذیرفته بود که عوارض بلدیه باید در جاهایی صرف شود که در آنجا وصول می گردد.

اشغال نظامی بوشهر توسط انگلیسی ها و برقراری حکومت نظامی درسال۱۹۱۵میلادی…به علت ناامنی در جاده بوشهر-شیراز و به قتل رسیدن تعدادی از افسران انگلیسی توسط طوایف

خروج نیروهای انگلیسی در سال۱۹۱۹میلادی.

در سال۱۹۲۰میلادی به منظوربازسازی مهمترین جاده ای که به بوشهر ختم می گردید، تلاشی صورت گرفت اما مفروش کردن جاده با سنگ شکسته به علت کمبود بودجه کنار گذاشته شد.

تحت رژیم پهلوی که توسط رضا خان تاسیس شده بود تغییرات عمده ای در ایران صورت گرفت که تاثیر آن بر شهرهایی مانند بوشهر بسیار گسترده بود.

قوای جدید تحت امر رضا خان در ارتباط با ایجاد امنیت در جاده ها رفتار کاملا متفاوتی در پیش گرفت و در بوشهر فرمانده نظامی به قدرت مقامات کشوری بی اعتناعی می کرد. حکمران بوشهر صرفا مقامی تشریفاتی بود.

با وجودی که تشکیلات بلدیه کماکان فعال بود اما به عنوان ابزاری برای سیاست های دولت مرکزی عمل می کرد.

بنا بر اعمال سیاست تازه، موجب شد تا سایر بنادر خلیج فارس که موقعیت وتجهیزاتشان از بوشهر بهتر و از نظر لجستیکی هم به گونه ای مطلوب تر با اقتصاد ایران وصل بودند، روبه آبادی نهند و در نتیجه بوشهر نقش خود را به عنوان بندر مهم و عمده ی ایران از دست دهد.

احداث راه آهن سراسری در ایران سبب شد تا اهمیت و اعتبار بوشهر، باز هم کاهش یابد.

قبل از خرید: توضیحات محصول را به خوبی بخوانید و در صورت نیاز به راهنمایی از بخش کاربری و سیستم تیکت استفاده نمایید .
بعد از خرید: تنها راه پشتیبانی محصولات سیستم تیکت می باشد .
بعد از خرید: از پنل کاربری محصول خود را دریافت نمایید . برای دریافت آخرین نسخه محصولات و دسترسی همیشگی به محصولات خریداری شده حتما در سایت عضو شوید .

افزودن به سبد خرید
0