قیمت محصول :     31500 تومان
  افزودن به سبد خرید

سبد خرید

  • سبد خریدتان خالی است.

مرمت مقبره پیر عطا

بازدیدها: 0

این فایل در قالب پاورپوینت PowerPoint در ۶۳ اسلاید تهیه و تظیم و در آن به مرمت مقبره پیر عطا پرداخته است.

فصل اول : شناخت بنا
تاریخچه تهران قدیم
تهران كه امروزه تكیه بر جای شوش ، هگمتانه ، پاسارگاد و اصفهان زده تا دوره صفویان اهمیت چندانی نداشته است. اهمیت و آبادانی و رونق تهران از زمان دودمان صفوی آغاز گردید. چون نیای بزرگ صفویان بنام سید حمزه در شهر ری مدفون بوده و هم به جهت وجود باغهای وسیع و آب گوارا و چنارهای بلند و زیبا، شاهان صفوی هر چند یک بار بدانجا روی می‌‌آوردند و بدین ترتیب تهران مورد توجه پادشاهان صفوی بویژه شاه تهماسب یکم واقع گردید و وی دستور ساختمان بارویی به دور شهر را داد که دارای چهار دروازه و ۱۱۴ برج به تعداد سوره‌های قرآن بود و برای بنای حصار شهر ازپنج منطقه داخل شهر خاکبرداری انجام شد که بعدها این پنج منطقه به چاله میدان ، چاله حصار ، گود زنبورك خانه ، گود فیل خانه ، گود دروازه محمدیه معروف شدند.

حدود تقریبی نخستین حصار شهر تهران از جنوب به خیابان مولوی و حاج ابوالفتح، از سوی شرق به خیابان ری، از غرب به خیابان شاهپور (وحدت اسلامی) و از شمال به امیرکبیر و سپه (امام خمینی) محدود می‌‌شد و محوطه ارگ تهران در میانه شمالی شهر قرار داشت و خندقی نیز به دور حصار کشیده شده بود و محله‌های عمده درون حصار شامل بازار، عودلاجان، سنگلج، ارگ، چاله‌میدان و چاله‌حصار می‌‌شده است. محدوده درون حصار حدود ۴ کیلومتر مربع بوده و درازی باروی دور آن در کتابهای معتبر حدود ۶ هزار گام نگاشته شده است و فضای بیرون از حصار شامل باغها و کشتزارهای پهناوری بوده که امروزه همگی به محدوده‌های شهری تهران مبدل گردیده اند. پس از استقرار خاندان صفوی در قزوین و سپس در اصفهان، تهران از رشد و گسترش بازمانده و بی توجهی شاه عباس اول به تهران نیز خود به این مسئله افزود.
آقا محمدخان تهران را در آغاز سده سیزدهم و به سال ۱۰۲۴ پایتخت خویش قرار داد و از آن پس تهران دارالخلافه (به معنی پایتخت) نامیده شد. در طول روزگار قاجاری تهران گسترش زیادی یافت و ساخت و سازهای فراوانی در آن انجام گرفت و در دوره سلطنت فتحعلی شاه محلات تازه و ساختمانهای چندی در تهران ایجاد گردید که از آن جمله مسجد امام خمینی (شاه)، مسجد سید عزیزالله، مدرسه مروی، قصر قاجار باغ نگارستان و لاله‌زار را می‌توان نام برد.

جمعیت تهران در دوره ناصرالدین شاه بیش از ۱۵۰ هزار نفر نگاشته شده است. دراین دوره تهران از طریق ۱۲ دروازه با محیط بیرون خود ارتباط می یافت، این دروازه ها عبارت‌اند از: - دروازه‌های دولت، یوسف آباد و شمیران (در شمال شهر) - دروازه‌های خراسان، دولاب و دوشان تپه (در شرق شهر) - دروازه‌های باغشاه، قزوین و گمرک (در غرب شهر) - دروازه‌های غار، رباط کریم و حضرت عبدالعظیم (در جنوب شهر)
محلات تهران
محله دولت که به دلیل نزدیکی با کاخ‌های سلطنتی به این نام خوانده می‌‌شد، خیابان‌های لاله‌زار، خیابان شاه‌آباد، خیابان اسلامبول، خیابان علاء‌الدوله (فردوسی) خیابان لختی (سعدی) خیابان واگن‌خانه (خیابان اکباتان) عین الدوله، دوشان‌تپه (ژاله)، نظامیه (بهارستان) و دروازه شمیران را شامل بود.

عودلاجان
محله عودلاجان (بر گرفته از واژه عربی عودلاجان به معنی بازار عطر فروشان است) تشکیل می‌‌شد از خیابان جلیل آباد (خیام) کاخ گلستان تا ناصریه (ناصر خسرو) و حدود مسجد شاه و شمال بوذرجمهری شرقی و پامنار و جنوب خیابان چراغ برق (امیر کبیر) و میدان توپخانه، که محله کلیمیان و و زرتشتیان مقیم تهران بوده است. محله سنگلج که بخش اعظم و عمده آن را امروزه پارک شهر تشکیل می‌‌دهد، در گذشته یکی از مراکز مهم سیاسی بود و با اینکه در حال حاضر تقریباً از بین رفته ولی هنوز اشتهار تاریخی خود را از دست نداده است.

در این محله، خانه‌های قدیمی و كوچه‌های باریك در كنار آپارتمان‌های سر به فلك كشیده امروزی قرار دارد. محله عودلاجان، به سبب ارتفاعی كه سطح آن نسبت به محله‌های جنوبی دارد، از ویژگی خاصی برخوردار است. بی‌تردید آب نواحی جنوبی از این محل می گذشته است و آن را در سرچشمه به تناسب مصرف‌، پخش و تقسیم می‌كرده‌اند، كه البته این بافت امروزه ازبین رفته است‌. دیگر ویژگی این محله كوچه‌های تنگ و باریك است كه تاحدودی باقی مانده و به كوچه‌های آشتی كنان معروف است‌؛ به این معنی كه به سبب تنگی معبر، مردم با هم رو در رو می‌شدند و اگر قهر بودند، ناگزیر میانشان آشتی برقرار می‌شد. از نشانه‌های دیگر محله عودلاجان كوچه كلیمی‌ها است كه برای خود مدرسه و كنیسه‌ای داشته‌اند.

عودلاجان يكى از قديمى‌ترين خيابان‌ هاى تهران است؛ محله‌اى كه روزگارى اعيان نشين به شمار مى‌رفت و امروزه يك منطقه تجارى شده است كه براى زندگى چندان مناسب نيست. هرچند تخريب و نوسازى در اين محل قديمى نيز هويداست و كمتر نشانى از هويت آن باقى مانده، اما باز هم مى‌توان به نشانه‌هايى از گذشته همچون زورخانه مرشد على (كاربرى امروزي، منزل مسكونى)، كاروانسراى قديمي، باغ محمد ميرزا (كاربرى امروزي، مسجد كاظمينى‌ها)، بانك يهودى‌ها و بقعه پيرعطا اشاره كرد كه البته از آب قنات حاج علي، سقاخانه‌هاى باصفا و تكيه قمرالسطنه ديگر خبرى نيست.

مقبره پیر عطا

در میان عودلاجان و پامنار، در محله ای معروف به محله یهودی ها، در کوچه مشیرالخلوت ، بقعه‌ پیرعطا قرار دارد كه قدمت آن به بيش از دو قرن پيش و به زمان
فتحعلى شاه قاجار باز مى‌گردد. کوچه مشیرالخلوت که در شمال بنا واقع شده ، یکی از معابر قدیمی تهران است که در دوران صفویه بنا شده است.

بقعه پيرعطا در وسط محلى قرار دارد كه هويت و بافت سنتى خود را از دست داده است. اطراف آن يك پاساژ تجارى و كناره‌هاى آن مغازه‌هايى است كه ورقه‌هاى آلومينيومى و فلزى مى‌فروشند.

تاریخچه بنا
ورودی به حیاط
ورودی از کوچه به مقبره
حیاط
منزل خادم مقبره
مسجد
شبستان

سقف شبستان به شکل شمسه ایرانی آجرکاری شده و در قسمت میانی روزنه کوچکی دارد که با فضای زیر گنبد (ساقه گنبد) در ارتباط است.

ضریح
نقشه های معماری

فضای پر و خالی
سیرکولاسیون

قبل از خرید: توضیحات محصول را به خوبی بخوانید و در صورت نیاز به راهنمایی از بخش کاربری و سیستم تیکت استفاده نمایید .
بعد از خرید: تنها راه پشتیبانی محصولات سیستم تیکت می باشد .
بعد از خرید: از پنل کاربری محصول خود را دریافت نمایید . برای دریافت آخرین نسخه محصولات و دسترسی همیشگی به محصولات خریداری شده حتما در سایت عضو شوید .

افزودن به سبد خرید
0