قیمت محصول :     57000 تومان
  افزودن به سبد خرید

سبد خرید

  • سبد خریدتان خالی است.

معبد و کلیسا و مسجد

بازدیدها: 1

این فایل در قالب پاورپوینت PowerPoint در ۱۱۴ اسلاید تهیه و تظیم و در آن به معبد و کلیسا و مسجد پرداخته است.
معبد و کلیسا و مسجد به مثابه ی مکانی معنوی -فردی
بودا، انسانی برخوردار از فرهنگی که ریشه در همان روزهای بی تاریخ داشت، جهانی را به شکلی سامان یافته دید و قانونی در اداره آن تدوین کرد و اندیشه هایی روزمره را، در رابطه با آن به نوشتار آورد: و این، در حدود دو هزار و پانصد سال بیش رخ داد. و متنی بودایی نوشته شد که در آن می خوانیم:
«آدمیان به دست خود خطا کنند و به دست خود رنج برند و به دست خود گره گناه بگشایند و به دست خود پاک شوند که پلیدی و پتکی از خود است هیچ کس به دست دیگری منزه نشد.»(۱)
در نوشته های کهن بدی و نیکی، تاریکی و روشنایی، پلیدی و پاکی، در تقابل و تضاد با یکدیگر قرار داده شده اند؛ همان گونه که زمین در برابر آسمان. زمین، موجودیتی ملموس و آفریننده یا زاینده و منبع آنچه به دست آدمی آید است و آسمان، مکانی برای آنچه دست نایافتنی و خواستنی است: آنچه آرمانی و الهی است؛ آنچه معنوی و در عالم معنا، ماندنی است.(۱)

مکان، فضای مکانی، فضای کالبدی طبیعی و فضای ساخته به دست انسان، در تقابل با ابعاد مختلف جهان اندیشه قرار دارد: اندیشه، قائن به ذات پویایش، هرگز شکل ثابتی را در طول زمان نمی پذیرد و سکون را وا می زند: و ماده به صورت درآمده، برعکس، خود سکوت است که در زمان تثبیت شده. و از این جهت نیز این دو، با یکدیگر آشنایی ناپذیر می نمایند (۱)

انسانها، «جایی» را برای تمرکز و تدقیق، برای یافتن خویشتن و برای راهی شدن خویش به «شدن»، تشخص بخشیده اند. اگر این تشخص بخشیدن نیاز به ساختمان داشته، به معماری اش پرداخته اند و اگر وجود علامت و عنصری از طبیعت آفریننده فضای معنوی می شده، به همان بسنده کرده اند(۱)
معبد
معبد به معنای مکان عبادت برای انسان وجایی که امر عبادت تحقق می پذیرد
کهن ترین سرودهایی که امروز در دست اند، «ریگ ودا» عنوان دارند و از روزهایی ناشناخته در تاریخ، نخست از سینه به سینه رسیده و سپس، به وسیله آنچه انسانها برای نوشتن و برای به جا گذاشتن ابداع و اختراع کرده اند، به عالم ادبیات مکتئب انتقال یافته اند. اقوامی که به سرزمین هند آمدند، اعتقاداتی خاص خویشتن داشتند و زندگی خود را بنابر مفاهیم آن شکل می دادند. آنان، از تحرکی بیش برخوردار بودند و به تدریج، در طول قرنها که شکل هایی پیش رفته و تفسیر و توسعه هایی به ادبیات خود دادند، بر شکل گیری اعتقادات و آداب سایر اقوام این سرزمین اثر گذاشتند و در پدید آمدن ادیان بعدی- و به ویژه دین بودایی- نقش داشتند.((۱)
ریگ ودا، معتبرترین سرودهایی از میان سایر «ودا» ها در دست اند.نشانه از وجود خدایانی می دهند که خشم و رضایت و شادی شان بر آدمیت سرنوشت ساز بوده اند: خدایان «ودا» ها را عده ای زاده تصوراتی چنان ساده اندیش که بچگانه پنداشته اند و بعضی دیگر، برعکس، تفاسیری به نهایت ژرف برآنها قائل اند. در واقع پرستش آفتاب و با و سپیده دم به معنای این واژه ها نزد ادیان کهن، امری است که باروانی زاده از منطق پذیرفته شده. اما آنگاه که آشنایان و محققان هندی به تعریف واژگان معرف خدایان پرداخته اند، نظریه ای دیگر عرضه کرده اند: «سوریا» خورشید، به معنای عقل؛ «آگنی»، آتش، به معنای حس و اراده؛ و «سوما» ماه، به معنای احساس آمده اند.(۱)

آنچه گفتنی و در هر حال موضوع کار ماست، اندیشه معطوف به فضای مکانی است.
در «سرود خلقت» چنین می خوانیم: «آن هنگام، نه نیستی بود، و نه هستی؛ نه هوایی بود، و نه آسمانی که از آن برتر است.چه پنهان بود، در کجا، در ظلل حمایت کنی؟ آیا آب ژرف بی پایانی وجود داشت؟
آن هنگام، نه مرگ بود و نه زندگی جاویدی، و نه نشانه ای از شب و روز»
و «در آغاز»، که «تاریکی در تاریکی نهفته بود» و «همه جا آب بود»، «آن فرد به نیروی حرارت به وجود آمد» و، نخستین نیازش «خواستن» و یا «خواهش» بود: چیزی که برای «او»، «اولین بذر بود»، که برایش «فکر» را «محصول» داد. خواستن یا «کام» یافتن، به معنای راه به خلقت دادن، به هر تعبیر، نشانگر گام نهادن فرد به جهان اندیشه است، که «شعاعش روشنایی را در تاریکی گسترش داد». و انسان های پاسدار اندیشه، دانایان و «دانشمندان»، از آن پس، برای یافتن سر حیات خویش، «در دل خویش»، به جستجوی پیوند میان نیستی و هستی می کوشند.
هر آفریده ی کالبدی به دست انسان، جایی خارج از فضای اندیشه ودایی دارد؛ پدیده هایی که هستی بخشو زاینده فکر اند، خارج از جهان دست ساخته ها متحقق می شوند و گویی بر سرنوشت انسانی تاثیر گذاری ندارند.
زندگی، در فضایی میان و آسمان و زمین شکل می گیرد و هر آنچه هست، از آتش تا سپیده دم و از تاریکی تا روشنایی و از خورشید تا ستارگان….، میان این دو موجودات اصلی پدیدار می شوند و جای می گیرند و ناپدید می شوند.(۱)

در سرودی خطاب به آسمان و زمین می خوانیم که «در جشن ها، من، آسمان و زمین توانا و دانا و نیز بخشندگان قانون را، با قربانی ها، می ستایم».
چه: «آنها به وجود آورنده خدایانند» و در جایی دیگر خطاب به «وشودیو» ها به آسمان و زمین قادر گفته می شود که «میل و شناختن» این دو، «خدایان بازنده فانی شادی می نمایند» و در همه جا از «آسمان و زمین» خواسته می شود که به «قانون بزرگشان وفادار» بمانند و رهبری این دو، به سود پرستندگان باشد.(۱)
عالمی که پدیده هایش میان آسمان و زمین تحقق می پذیرند، به زندگی انسانها به مثابه نقطه هایی گذرا می نگرد و جایی ثابت و جاوید برای آنان نمی خواهد. و انسانهای گذرا نیز، که به نیروی اندیشه حافظان فرهنگ ودایی به پرستش ها و به آیین هامی پردازند و به جشن ها گام می نهند، هنه چیز را «در دل خویش» می یابند و آنچه می یابند را قربانی خدایانی می کنند که زاده «آسمان و زمین» و این «آسمان و زمین» خود وحدت دارند و نا گسستنی اند، در دل آدمیان، شناخته آمده و بعدها، در اندیشه های دیگران، به یکتاپرستی راه می دهد.
تا پیش از شکل آیین بودا، نشانه ای از مکان های ساخته شده یا از پیکره های ساختمانی دیده نمی شود که بتواند به عنوان معبد تلقی شود. خدایان، در «دل ها» ی مردمان و در اندیشه مردمان بوده اند و در اماکنی که نمی توانسته اند خالی از هرگونه نماد ساخته شده به دست آدمی نباشند، مورد ستایش قرار نمی گرفته اند.
در دوران ودایی، برای برگزاری «سرودها، ادعیه، مراسم قربانی، سحر و جادو»، «هیچ نوع معابدی» وجود نداشته.(۱)

پس از زاده شدن بودا، مدتی گذشت تا معابد بودایی، با روش هایی کم یا بیش مشابه بنا شدند و پیروان این دین بزرگ را که همیشه بیشتر گسترش می یافت و از سرزمین مادر فراتر می رفت، برای عبادت به درون خود می بردند. این معابد، ضمن توسعه نهادی یافتن، دارای تجهیزاتی یا بناهایی دیگر نیز شدند که به کارهای اصلی و مدیریت امود اداری، مذهبی و تربیتی یا تعلیم و تبلیغ اختصاص یافتند. هنر و معماری هند، در طول زمان توسعه های فنی- معماری یافتند که، طی سه قرن حکومت «سونکا» ها و «آندرا» ها، بنابر نظریه، «پرسی براون»، به چهار مرحله تقسیم می شوند که عبارت اند از:اول- کاویدن صخره ها، برای تولید فضا، (۱)
دوم- سمبولیسم، یا اشاعه نمادها و استقرار آنها در فضاهای عمومی

؛ سوم- بنای ساختمان های سنگی؛

چهارم- آغاز بنای معابد و بنای متعلقات آنها (تالارهای «چی تی یا» ها و صومعه ها یا «وی ها را» ها.(۱)

نیمه دوم هزاره اول پیش از میلاد شاهد به وجود آمدن و توسعه یافتن ساختمان هایی است که به متمرکز کردن شهروندان در محدوده فضایی و در زیر یک پوشش واحد، اختصاص داشتند. در یونان، اولین معبدها، متعلق به سالهای نزدیک به همین زمان دانسته شده اند. معابد ایرانیان مهر پرست، بیشتر در غرب ایران و اروپا، در همین دوره ساخته شدند تا در سده های اولیه میلادی، جای به کلیسا دهند. در همین دوره است که تمدن بابل، به تناسب فرهنگ چند ریشه ای اش، معابدی ساخت که در آنها بیش از یک بت قرار می داد؛ ایرانیان پیروز زرتشت، آتشکده های خود را، با سادگی ای درخشنده، در مجاورت زیستگاه ها می ساختند و شاید به این شکل، ریشه های فکری و نزدیکی خود را با فرهنگ ودایی نشان می دادند.(۱)
قدم اصلی و تازه ای برداشته شده بود: آنچه گروههای اجتماعی اولیه در عالم اندیشه ای خالی از ابزار مادی و کالبدی ساخته بودند، به جهانی انتقال می یافت که متشکل شدن و سامان یافتن را به عنوان یکی از رموز اولیه پایداری خود شناخته بود و پی برده بود که فضای کالبدی می تواند، در انتقال نظریه ها، در القای نظریه ها و در تثبیت نظریه ها در ذهن انسانها کارسازی بسیار داشته باشد؛ نقش سپرده شده به «کلام»، به «فضا» نیز سپرده شد. «فضا» می توانست رنگ ها و تناسب ها و شکلها و اندازه ها و رابطه های درونی خاصی پیدا کند و «کلام» مدون را، جلالی متناسب بخشد.(۱)
معبد، به معنای مشخص که خاص عبادت های فردی – جمعی ساخته می شده و به ادیانی سازمان یافته تعلق داشته و به سرزمینی معین سلطه داشته، نمی توانسته است شکلی یکسان- مدلی یکسان و قانون بندی شده (چه در سطح چگونگی- کالبدی و چه در سطح رابطه های کاربردی و اجرایی)- داشته باشد. در واقع، از یک سو محفوظ ماندن اندیشه های اولیه که به مفاهبمی طبیعی و انسانی بیشتر متکی بوده اند تا به مفاهیم اجتماعی- انسانی، و از سوی دیگر سیاسی نشدن ادیان و حافظان بقای آنان، هر دو متضمن آزادی هایی در شکل بخشیدن به فضای کالبدی می شده اند، از این روی است که حتی نزد یونانیان کهن نیز- که در تدوین و ساخت و معبدها پیش از هر قوم دیگر شیوه ای «رسیونالیستی» به کار برده اند- حتی در یک سرزمین یا یک زیستگاه واحد نیز نمی توانیم دو معبدی بیابیم که در چگونگی های کالبدی و در چگونگی های کاربردی- برابری داشته باشند و مجموعه خصائص شکلی شان فرای یک سری اندازه های «مدوله» شده ای رود که الزاماً در حجم داخلی معبد و در روابط داخلی آن منتهی نمی شوند؛ که از این باب، شناخته ترین مثال ها، معبدهای به سبک «یونیک»، «دوریک» و غیره به حساب می آیند.(۱)

هندیان، سازندگان رده نخست اینگونه معبد اند. از ساده ترین شکل های قابل تصور است و ساخت تا مجموعه های وسیع که علی رغم داشتن یک نقطه مرکزی یک قطب و یک تالار اصلی، فضاهایی فرعی، دور تا دور و گاه در ارتفاع، روی دیواره های صخره ای آنها کاویده شده اند. (و قلب بنا نیز محل استقرار نمادی اصلی است که الزاماً روی محور ورودی قرار دارد)؛ در نقاط مختلف کشور پهناور هندوستان دیده می شود. (۱)

به تدریج که آیین بودایی توسعه می یابد و قشرهای بیشتری را حذب خود می کند، معابد شکلهای کار شده تری پیدا می کنند و نقش عناصر ملموس، از دیوارهای کنده کاری شده تا ستون های تزیین شده که «سرستون» هایشان خود شکل نمادی کاملی پیدا می کنند و بطور کلی معبد را به شکل فضایی مجلل در می آورند. دور بودن اینگونه معابد از شهرها و آرامشی که طبیعت به آنها می داده، سبب شده است که معابد به صورت مفطه آغاز تمرکزهای مذهبی باشند و در کنار آنها و قائم به آنها، اماکن مقدس ویژه یا «چی تی یا» ها و مدارس دینی جدا از بافت های زنده شهرها و یا «وی ها را» در کنارشان ساخته شوند.(۱)

این معابد صخره ای تنها از یک سمت نور می گیرند و حیات تنها از سک سمت به آنها روی می کند؛ در جهت مقابل این منبع طبیعی، قلب معبد است که روی به نور دارد و کسانی که روی به آن کرده اند و پشت به نقطه ورودی خود خواهند داشت، در تضمین حد اعلای تمرکزاست که در سکوتی مطلق فراهم تواند آمد. فضایی بدین سان که به نهایت سادگی تدوین شده، با کمترین میزان ارتباطی که با خارج دارد (و خود را نیز مگر از نقطه ورود نمی نمایاند)، به بیشترین میزان به عناصر کالبدی اش نقش سازنده می دهد و متوقع ژرف ترین تعمق است؛ چیزی که در آغاز دیدیم: چه «پلیدی و پاکی از خود است.»
معبد بوداییان هند، در مکان یابی اش در ارتفاع از زمین و دوری جستن از این منبع حیات مادی، نمایانگر تایید بر رفیع بودن و لزوم جدا نگه داشتن آسمان از زمین نیز تواند. به نمونه هایی از این گونه نگاه می کنیم.(۱)

….

قبل از خرید: توضیحات محصول را به خوبی بخوانید و در صورت نیاز به راهنمایی از بخش کاربری و سیستم تیکت استفاده نمایید .
بعد از خرید: تنها راه پشتیبانی محصولات سیستم تیکت می باشد .
بعد از خرید: از پنل کاربری محصول خود را دریافت نمایید . برای دریافت آخرین نسخه محصولات و دسترسی همیشگی به محصولات خریداری شده حتما در سایت عضو شوید .

افزودن به سبد خرید
0